Co ty wyprawiasz?
To niezbędny rekwizyt. Inaczej babcia się zorientuje.
Pani Shuangshuang.
Podobno znasz gospodynię dyrektora Linga.
Idę pod prysznic. Chcesz dołączyć?
Czy on mnie podrywa?
Zachowam nasze małżeństwo w tajemnicy. Ale mam warunek.
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 5
Niepotrzebnie się wczoraj tak szybko zgodziłam.
Jest coś o mnie?
CHU YAN I YIN SHUANGSHUANG NA FESTIWALU
Przynajmniej nie przewróciłam się na czerwonym dywanie. To byłby wstyd.
Zmarnowałam swoją pierwszą szansę na udział w premierze.
Dlaczego mam takiego pecha?
Następnym razem będę ostrożniejsza.
Najostrożniejsza na świecie. Superostrożna.
Muszę być skupiona. Uważać na fałszywych ludzi.
- Nie możesz tak tu wchodzić. - Chodź na śniadanie.
Ostrożnie.
Masz uraz kostki.
Już tak nie boli. Straciłam równowagę, bo mnie pośpieszasz.
A może potknęłaś się, bo mój widok tak cię podekscytował?
Chyba śnisz.
Idę się umyć.
LING YIZHOU I YIN SHUANGSHUANG SĄ PARĄ?
Nic dziwnego, że jest gwiazdą agencji. Potrafi sama zagrać całe przedstawienie.
Skup się na jedzeniu.
Ty też zwykle korzystasz z telefonu. Dlaczego dzisiaj nie czytasz wiadomości?
Od teraz zero telefonów przy jedzeniu.
Na pewno nie chcesz nic sprawdzić w telefonie?
W Internecie aż huczy od plotek o panu i pannie Yin.
Dział PR jeszcze nie zdołał się z tym uporać.
Za co im płacę?!
Niech zatrzymają te plotki.
Powiadom Yin Shuangshuang, że możemy znaleźć sobie nowego rzecznika.
Oczywiście.
YIN POLUBIŁA ARTYKUŁ
YIN USUNĘŁA SWOJE POLUBIENIE
Czytasz plotki o mnie i o Yin Shuangshuang?
Wszędzie o tym piszą.
To skomplikowana sprawa.
Mogę dać ci parę wskazówek, jak radzić sobie z plotkami.
Po co? Nie lubisz, jak plotkują o mnie i innych kobietach?
Po prostu chcę ci się odwdzięczyć za pomoc z sukienką.
- W takim razie dziękuję. - Nie ma za co.
- To jest twoja rada? - Tak.
Teraz celebryci często bronią się sami.
Ty nie masz co prawda wielu fanów,
ale ponieważ rzadko się wypowiadasz,
jeśli wydasz oświadczenie,
plotki od razu ustaną.
„Drewniany Koń na Niebie”?
Powinnaś to nazwać „Wymyślony Świat Mumu”.
- Zaloguj się. - Nie mam konta.
Przecież jesteś osobą publiczną. Nie korzystasz z Weibo?
Nie chcę, żeby ktoś śledził moje życie.
Dyrektorze Ling...
Pracujesz non stop.
- Nie uważasz, że twoje życie jest nudne? - Raczej nie.
Odkąd się spotkaliśmy, stało się trochę bardziej interesujące.
Na Weibo możesz poczytać newsy albo rozmawiać z ciekawymi ludźmi.
Za mało ze sobą rozmawiamy?
- Po co miałabyś rozmawiać z innymi? - To tylko przykład.
Nie mam zamiaru cię zdradzać.
Nawet gdybym chciała, nie stać mnie na zapłacenie kary.
To dobrze.
Weryfikuj konto.
„Zarabiam na Utrzymanie Mumu”? Żartujesz? Zmień to.
Ale to prawda. A dzięki takiej nazwie nikt nie będzie mi się narzucał.
- Pewnie, bo to ja stanę się celem ataków. - Przesadzasz.
Prawie nikt nie wie, że nazywam cię „Mumu”.
Jestem aktorką. Obserwuje mnie 2521 osób.
Świetnie.
Czy mogę poprosić tę aktorkę, którą obserwuje 2521 osób,
żeby zarządzała moim profilem?
Jakie masz hasło?
Twoje urodziny.
Czyli też twoje urodziny?
Co powinnam napisać?
Nie może być ani zbyt stanowcze, ani zbyt łagodne.
Wiem.
GRUPA LINGSHI
Spójrzcie!
Pan Ling założył konto na Weibo.
Naprawdę?
Mumu? Kim jest Mumu?
Jego konto trafiło na szczyt rankingu popularności.
Ale jest opisane hasłem: „Kochany mężulek”.
Musimy natychmiast zadbać o reputację dyrektora Linga.
Sprawdź, czy ktoś się pod niego nie podszywa.
Każ portalom przestać o tym pisać.
- Cenzuruj komentarze w Internecie. - Jasne.
Do roboty.
Dlaczego pan Ling zachowuje się tak dziwnie na Weibo?
- Pogoda się zmienia. - Jest nieprzewidywalny.
Czy to cisza przed burzą?
Jestem przed biurem.
Wchodzę.
Skąd się tu wziąłeś? Śliczny jesteś.
Czemu siedzisz tu sam?
Gdzie twój pan?
Nie mam na dziś żadnych planów.
Dotrzymam ci towarzystwa.
„Zarabiam na Utrzymanie Mumu” ma aż 20 000 fanów?
Jest popularniejszy niż celebryci.
Kiedy ja będę miała tylu fanów?
Zróbmy sobie fotkę.
To będzie twój tymczasowy dom, słodziaku.
Przyprowadziła pani do domu psa?
Chyba się zgubił. Nie chcę, żeby coś mu się stało.
- Pan Ling nie pozwala trzymać zwierząt. - Czemu?
- Boi się psów? - Nie. Jako dziecko miał psa.
Ale potem go oddali, bo pan Chu ma astmę.
Rozumiem.
Zarządca nieruchomości powiedział, że odnalezienie właściciela trochę potrwa.
Powinna pani porozmawiać z panem Lingiem.
Może się zgodzi.
Porozmawiać?
- Nie ustaliłeś tego ze mną! - O czym tu dyskutować?
Najpierw gdzieś go ukryję, a potem się zobaczy.
Chodźmy.
Wróciłeś! Tak ciężko pracujesz. Pomogę ci.
Poprosiłam panią Huang, żeby przygotowała coś pysznego.
Umyj ręce przed kolacją.
Masz coś na sumieniu?
Nie.
Chcę z tobą o czymś porozmawiać.
Chciałabym przygarnąć psa. Tylko na kilka dni.
To dlatego jesteś dla mnie taka miła?
Nie ma mowy.
Skąd tu się wziął ten pies?!
Złaź z łóżka!
Wynocha!
Zsikałeś mi się na łóżko? Złaź!
Złaź z mojego łóżka!
Nie wiem, skąd się wziąłeś, ale masz stąd natychmiast zejść!
Już!
Ling Yizhou, nie śpisz już?
Zsikał mi się na łóżko. Nigdy mnie nie słuchasz.
Mogę zatrzymać go chociaż na kilka dni?
Wyraziłem się jasno: żadnych zwierząt w domu!
- Dlaczego? - Bo tak.
Dlatego, że ja tak mówię.
Tylko dopóki nie znajdę jego właściciela.
Jeśli ty go nie wyrzucisz, powiem Wen Li, żeby to zrobił.
Jesteś bezduszny!
Świetnie. Niech wyrzuci też mnie.
Chodźmy!
Po co poszedłeś do jego pokoju? Musiałeś zsikać mu się na łóżko?
Nie martw się. Nie pozwolę, żeby cię wyrzucił.
Halo?
Dzień dobry, podobno znalazła pani samojeda.
To mój pies.
W końcu pana odnaleźli.
Zabrałam go do siebie, bo bałam się o niego.
Bardzo dziękuję.
Uciekł z psiego hoteliku. Bardzo się martwiłem.
Nic mu nie jest. Kiedy może go pan odebrać?
Jestem teraz w podróży.
Wrócę za kilka dni. Psiak wabi się Eleven.
Mam odprowadzić Eleven do hoteliku?
Eleven nie lubi hoteliku. Mogłaby pani zaopiekować się nim przez parę dni?
- Oczywiście, nie ma problemu. - Przepraszam za kłopot.
- Jak się pani nazywa? - Xia Lin.
- Postaram się wrócić jak najszybciej. - Dobrze.
Więc nazywasz się „Eleven”.
Spędzimy razem parę dni.
Przejęliśmy wszystkie pięć małych przedsiębiorstw.
A pracownicy?
Podebraliśmy ze spółki Lingshi 13 kluczowych pracowników.
Prowadzimy rozmowy z kolejnymi.
Co robi teraz Grupa Lingshi?
Zainwestowali 50 milionów dolarów w opracowywanie nowych produktów.
Wkrótce wypuszczą je na rynek.
Miej na nich oko.
Tak jest.
50 milionów...
Eleven nie ma. Możesz zjeść mój stek.
- Czemu tak się śpieszysz? - Ciszej.
Wychodzi pan?
- Coś się stało? - Porozmawiajmy w środku.
Nie rozmawiacie ze sobą przez psa? Jesteście jak dzieci!
Muszę powiedzieć o tym koleżankom. Pan Ling nie lubi zwierząt.
Miałaś mi pomóc, a nie śmiać się ze mnie.
Pomogę ci. Masz jeszcze jakieś nowiny?
Nowiny? Niech pomyślę.
Mówi się, że on nie lubi rozmawiać.
Ale on po prostu nie marnuje czasu na bzdury.
Podobno nie interesują go kobiety. A ja wolałabym, żeby mniej flirtował.
Zakochałaś się?
Ja?
No co ty.
Xia Lin.
Wiem, że mężczyznom takim jak Ling Yizhou trudno się oprzeć,
ale musisz być silna.
Panno An?
Słyszałam, że się wywróciłaś. Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku.
Jak to możliwe, że tak drogie buty były tak złej jakości? Składam reklamację.
Mam w tym sklepie kartę klienta VIP.
Każę im wysłać ci drugą parę.
- Świetnie, dziękuję. - Nie ma za co.
Dzwonię, bo chciałam zaprosić cię do kina. Masz wolne popołudnie?
Tak.
- Mogę zabrać przyjaciółkę? - Jasne.
- Prześlę ci adres. - Super.
Czy to twoja rywalka w miłości?
Od dzieciństwa podkochiwała się w Ling Yizhou.
Zepsułam jej plany.
Po co z nią idziesz? A jak wbije ci nóż w plecy?
Ma prawo go lubić. Jeszcze nic mi nie zrobiła.
Nie chcę być małostkowa.
Mówisz jak prawdziwa królowa.
Muszę wziąć klucze od pani Huang.
- Po co? - Żeby zamknąć drzwi.
Co, jeśli Ling pod moją nieobecność wyrzuci psa?
Źle się czuję. Nie dam rady przyjść do kina.
To ja tu jestem chory. Jak mogłaś mi to zrobić?
To tutaj.
- Czemu tu jesteś? - Z tego samego powodu co ty.
To moja przyjaciółka, Jia Fei.
- A to... - Pan Chu.
Jestem pańską fanką.
Mogę zrobić sobie z panem zdjęcie?
Jasne.
Przesuń się. Szybciej.
Patrz.
Czemu panna An nie przyszła?
Źle się poczuła.
Gdybym nie przyszła, byłabyś tu sama z panem Chu.
Dobrze, że przyszłaś. Inaczej wyżywałby się na mnie.
Głośniej się nie da?
A nie mam racji?
Ty...
- Zdenerwowałaś go. - Zasłużył sobie na to.
Zostawił swój telefon.
Zostaw. Zaraz wróci.
To twoja szansa.
Ale jesteś irytująca.
Trzymaj.
Proszę.
Co ci jest?
Nic.
Słyszeliście? Chu Yan tu jest. Jest na sali.
- Naprawdę? - Chodźmy!
- Zróbcie sobie z nim zdjęcie. - Szybko!
Jako dziecko miał psa.
Ale potem go oddali, bo pan Chu ma astmę.
Gdzie twój inhalator?
Zgubiłem go, jak kupowałem wodę.
Poczekaj, poszukam go.
Nie, tam są moi fani.
To co mam zrobić? Zawiozę cię do szpitala.
Nie.
- Chodźmy. - Chcesz popcornu?
Dokąd idziemy?
Jasne, weźmy zestaw.
Odpocznij. Twoi fani cię tu nie znajdą.
Jak się czujesz?
- Halo? - Gdzie jesteście?
Wszędzie pełno fanów. Chowamy się w magazynie.
Poczekajcie, coś wymyślę.
Poszukam twojego inhalatora.
- Wytrzymaj jeszcze trochę. - Dobrze.
CHU YAN W KINIE Z NIEZNAJOMĄ
An Ran?
Przyniosłam ci twoją ulubioną kawę, ale już wystygła.
Spotkanie dopiero się skończyło. Po co przyszłaś?
Źle się czułam, więc poszłam do szpitala. Wpadłam tu po drodze.
Powinnaś iść do domu i odpocząć.
Obiecałeś mi przyjęcie powitalne. Jeszcze nie spełniłeś swojej obietnicy.
Nie mam dziś czasu, jestem zajęty.
A jutro?
Jutro też będę zajęty.
- Co cię tak zajmuje? - Urodziny Mumu.
Pani Ling i pan Chu są uwięzieni w kinie.
Dlaczego są tam razem?
Chu Yan i Linlin źle zaczęli znajomość.
Chciałam, żeby mogli sobie wszystko wyjaśnić.
Miałam dobre intencje.
Ludzie publikują zdjęcia na Weibo.
Usuń zdjęcia. To nie może się roznieść.
Tak jest.
Pojadę po nich.
Źle w tym wyglądasz.
Każdy tak uważa.
Czemu?
Powiem ci czemu.
Przepraszam.
- Nic ci nie jest? - Nic.
Nadepnąłeś na nią.
Znalazłam.
Szybko.
Lepiej?
Czujesz się lepiej?
Co ci się stało w rękę?
To nic takiego. Ktoś na mnie nadepnął, jak szukałam inhalatora.
Fei zaraz nas stąd wyciągnie.
Lepiej zadzwońmy po Linga.
Zadzwoń po swojego menadżera.
Wolę dzwonić do Linga.
To ja pójdę porozmawiać z twoimi fanami.
Dobrze, poddaję się.
Wygrałaś.
Pomogłaś mi dzisiaj. Czego chcesz w zamian?
Jeśli jesteś wdzięczny, podziękuj. Jeśli jest ci przykro, przeproś.
Komunikacja międzyludzka nie jest taka trudna.
Przepraszam.
Nie lubię być komuś coś winny.
Przesadzasz.
Zrobisz wszystko, o co poproszę?
Pod warunkiem, że to związane z serialami.
Znajomy poprosił mnie, żebym przez dwa dni zajęła się jego psem.
Pomożesz mi przekonać Ling Yizhou?
Tylko tyle?
A co jeszcze?
Nie chcesz, żebym załatwił ci rolę?
Jeśli zrobisz to, bo doceniasz mój talent, to chętnie ją przyjmę.
Ale tak nie jest.
Więc pomożesz mi przekonać Ling Yizhou?
Powiedz coś.
Wszystko, tylko nie to.
Dlaczego? To przez ciebie oddali swojego psa.
No dobra.
Zdradzę ci prawdziwy powód. I będziemy kwita.
Zgoda.
Biznesmen nie może mieć uczuć. Kiedyś to zrozumiesz.
Wszyscy myślą, że to z mojego powodu. Ale to nieprawda. To przez jego ojca.
Ling nie miał potem żadnych zwierząt.
Tak naprawdę nie pokochał już nigdy nic ani nikogo.
Oczywiście oprócz mnie. Bo ja jestem jego kumplem.
Nasze małżeństwo jest usankcjonowane prawnie.
Wasza przyjaźń nie.
I co z tego?
Nie wiesz, że bracia są dla mężczyzny jak ręce i nogi, a kobiety jak ubranie?
Jak śmiesz!
Chu Yan. Pani Ling.
Skąd się tu wziąłeś?
Chodźmy.
Dobra, usiądźmy.
O matko.
Chyba im uciekliśmy.
To twoja sprawka? Dzięki.
Ktoś po ciebie przyjechał? Ja przyjechałem po Mumu.
An Ran, czujesz się już lepiej?
Byłam na badaniach, już mi lepiej.
Przepraszam. Nie sądziłam, że tak to się skończy.
Mnie nic się nie stało. To on jest ofiarą.
Ofiarą?
- Zazdrościsz mi popularności. - Ty...
Chodźmy obejrzeć film.
- A co ze mną? - Ja cię odwiozę do domu.
Na ciebie zawsze można liczyć. A myślałem, że przyjaźń jest ważniejsza niż miłostki.
Dziękuję za pomoc.
To moja praca.
To prywatna sprawa dyrektora Linga. Trzeba rozdzielać życie prywatne od pracy.
Na polecenie szefa zrobię wszystko.
Jak lojalne psisko. W imię miłości zrobi wszystko.
Odwiozę panią.
Nie tak szybko. Proszę poczekać!
Jak powinnam przeprosić?
Pewnie woli, żeby nikt nie wiedział, czemu nie chce mieć psa.
Przepraszam, zagapiłam się.
Nie pierwszy raz.
Dziękuję, że pomogłaś Chu Yanowi. Ale jesteście osobami publicznymi.
Żeby unikać problemów, nie powinniście spotykać się sam na sam.
Nie mam najmniejszej ochoty się z nim spotykać.
O nie! Ktoś nam zrobił zdjęcia?
Zająłem się tym.
Znowu narobiłam ci problemów. Przepraszam.
Przyzwyczaiłem się. Nie siedź za długo.
Jeśli chodzi o psa... Przepraszam.
Nie powinnam go przyprowadzać bez twojej zgody.
Czyli oddasz go?
Jego właściciel wróci za kilka dni.
Możemy zatrzymać go do tego czasu?
- Próbujesz się ze mną targować? - Proszę.
W zamian zrobię, co zechcesz.
Jest coś takiego.
- Coś, co tylko ty możesz zrobić. - Co?
Babcia marzy o prawnuku.
Podpisaliśmy umowę. Nie możemy jej złamać.
Powiedziałaś, że zrobisz, co zechcę.
Nie boisz się, że się w tobie zakocham i już nigdy nie dam ci spokoju?
Nie, bo ja nie zakocham się w tobie.
Co robisz?
Wystarczy tych żartów.
Więc zgadzasz się?
Tylko ten jeden raz.
Dziękuję!
Ale dlaczego nagle zmieniłeś zdanie?
Obecność psa jest dla mnie mniej istotna niż nasz związek.
Dzięki marketingowi szeptanemu
wszystkie opinie są na razie bardzo pozytywne.
Jedyny problem to zbyt duży popyt.
Zwiększamy produkcję, aby móc go zaspokoić.
Usiądź. Przygotowałam to razem z panią Huang.
Co to za okazja?
Zapomniałeś? Nasze urodziny. Wszystkiego najlepszego.
Masz wolne wieczorem? Powinniśmy to uczcić.
Jestem zajęty.
Nawet w swoje urodziny?
W całym życiu tylko raz zrobiłem wyjątek: poślubiając ciebie.
Nie jestem głodny. Zjedz beze mnie.
GRUPA LINGSHI
Właścicielka tego telefonu upiła się w naszej restauracji.
Czy może pan ją odebrać?
Dobrze, proszę mi wysłać adres.
Powinna pani coś zjeść.
W swoje urodziny pan Ling zwykle wraca późno.
To nasze urodziny.
Powinniśmy zjeść razem chociaż jeden posiłek.
Jak pani uważa.
AN RAN: WSZYSTKO GOTOWE. CZEKAM NA YIZHOU!
Nawet mi nie powiedział, że będzie z nią świętował.
Tak długo czekałam.
Te potrawy są pyszne. Jego strata.
W końcu jesteś.
- Nie jesteś pijana? - Oczywiście, że nie.
- Chciałam zrobić ci niespodziankę. - Nie żartuj sobie tak więcej.
Skoro już tu jesteś, zjedz ze mną kolację.
Wiesz, jaki mamy dziś dzień.
Mumu na mnie czeka.
Ciągle tylko Mumu.
Jak długo się znacie?
Czemu to z nią świętujesz swoje urodziny?
Bo to moja żona.
- Ty jesteś dla mnie jak siostra. - Nie chcę być dla ciebie siostrą.
Wiesz, co do ciebie czuję. Zależy mi na tobie.
Mylisz się. Tak naprawdę wcale ci na mnie nie zależy.
Po prostu chcesz mieć mnie na własność, jak lalkę.
Dlatego że mi na tobie zależy!
An Ran, mam żonę.
Nigdy jej nie zdradzę.
Rozumiesz?
Ling Yizhou!
Gdybym nie wyjechała na dwa lata,
byłabym teraz twoją żoną, prawda?
An Ran.
Niektóre rzeczy nie są nam przeznaczone.
Nieważne, jak bardzo się starasz, nie da się tego zmienić.
Wracaj do domu.
Płaczem nie zmienisz jego serca.
To ty?
Jestem zaskoczony. Minęło tyle lat, a nadal mnie pamiętasz.
Co tu robisz?
Chcę ci pomóc.
To tak świętujesz moje urodziny?
Mówiłeś, że jesteś zajęty. Przygotowałam to dla siebie.
- Miałaś na mnie zaczekać. - Nie mówiłeś, kiedy będziesz.
Nie będę czekać wiecznie. Nie jestem głupia.
Jesteś zła?
Zła? Jestem szczęśliwa, że mogłam zjeść to wszystko.
Chodź ze mną.
- Chodź. - Dokąd?
Po co mnie tu przywiozłeś?
Mumu.
Wszystkiego najlepszego.
To dla mnie?
A dla kogo?
Myślałam, że świętujesz z An Ran. Myślałam, że to prezent od niej.
Pojechałem tylko się z nią spotkać.
Jesteś zazdrosna?
Nie jestem tak skwaśniała. Jadłam dziś słodkie i pikantne dania, ale nie kwaśne.
Otwórz.
Co to?
Prezent dla ciebie.
Mój prezent to budynek?
Nie.
To za dużo, nie mogę tego przyjąć.
Nie martw się.
To tylko formalność.
Co masz na myśli?
Jesteśmy małżeństwem.
To, co moje, jest też twoje.
Pani Ling...
Gdzie prezent dla mnie?
Upiekłam ci tort.
Ale go zjadłam.
Kiedyś upiekę ci go jeszcze raz.
Po co czekać?
Kiedyś często przychodziłam do tej piekarni. Nic się nie zmieniło.
No dobra. Teraz możesz mi wynagrodzić brak prezentu.
To trochę potrwa.
Co robisz?
Nie ma sprawy. Pomogę ci.
Napisy: Aleksandra Gańko
Zwierzęciem, które najczęściej opuszcza innych,
jest człowiek.
Ludzie zostawiają ukochanych, swoje rodziny,
nawet swoje dzieci.
Kobiety...
Co lubią kobiety?
Nie mam żadnych przyjaciółek, więc...
A Jia Fei?
Znasz mój sekret, ale to ci w niczym nie pomoże.
Mam dość tego, że ciągle się nad sobą użalasz.
Jakby świat był ci coś winny!